Laag drab op de vijver in het voorjaar

Laag drab op de vijver in het voorjaar

Laag drab op de vijver in het voorjaar Vorige week schoot de temperatuur ineens flink omhoog  naar 25 graden. Deze extreem hoge temperaturen in het voorjaar met bakkende zon erbij zorgen soms in combinatie met veel stuifmeel voor een dun broeiend laagje op het water. Je ziet flarden losmazig draad alg op het water met allemaal luchtbelletjes erin. Deze drab kun je het beste met een heel fijn netje wegscheppen. Het zou kunnen dat dit scheppen een paar dagen moet gebeuren voordat je er helemaal van af bent. Wegscheppen is noodzakelijk want als dit laagje te dik wordt dan bestaat de kans dat er te veel licht wordt weggenomen voor de planten. De drijvende drab duidt niet altijd op een tekort aan plantengroei. De combinatie van warmte, licht en voedingstoffen in het dunne bovenste waterlaagje zorgt voor deze algen groei buiten bereik van de zuurstofplanten. Er kan ook een andere oorzaak voor dit probleem zijn. Helder water kan zoveel zuurstof laten ontstaan in een draad alg laagje dat los op de bodem heeft gelegen, dat dit gaat drijven (omdat zuurstof een gas is gaat dit drijven). In dit geval is de oorzaak over het algemeen  wel een tekort aan planten in de vijver. Een tekort aan zuurstofplanten laat draadalgen ontstaan. Het stuifmeel dat hierin terecht komt versterkt het drijvende drab effect. Ook hiervoor geldt: zoveel mogelijk wegscheppen, maar in dit geval ook meer bossen zuurstofplanten...

Lees meer

Zuurstofplanten in bossen aanplanten.

Zuurstofplanten in bossen aanplanten.

Zuurstofplanten in bossen aanplanten.   Waarom zuurstofplanten in bossen aanplanten in uw vijver de beste oplossing is. In een natuurlijke vijver zijn zuurstofplanten onmisbaar. Met zuurstofplanten worden alle planten bedoeld die alleen onder water groeien en hoogstens alleen hun bloeiwijze boven water laten steken. Zij zorgen namelijk niet alleen voor zuurstof, maar veel belangrijker nog: ze verbruiken de voedingsstoffen die vrij in het water zitten. Ook haalt de plant hier zijn eigen groeikracht vandaan. Als u een tekort aan groeiende zuurstofplanten hebt blijven er dus voedingsstoffen over. Dit overschot van voedingsstoffen verhoogt de kans op algengroei, in de vorm van groen water of draad algen. Ik noem met nadruk in de vorige zin GROEIENDE zuurstofplanten; want door bepaalde factoren kan de groei van de zuurstofplanten stoppen terwijl er wel genoeg voedingstoffen zijn, ook dan liggen algen op de loer. Om te controleren of uw zuurstofplanten nog wel groeien is een simpele controle van de planten voldoende. Er zijn een paar soorten zuurstofplanten (glanzend fonteinkruid en waterpest) waarvan bekend is dat ze een stof afscheiden die algengroei onderdrukt (allelopatie). Dit effect is vergelijkbaar met de concurrentiestrijd van schimmels en bacteriën, waarbij schimmels stoffen afscheiden die bacteriegroei remmen. Dit effect is door de mens gebruikt om deze stoffen uit schimmels te winnen en te gebruiken tegen bacteriën (antibiotica). De beste tijd om uw zuurstofplanten bestand aan te vullen is mei t/m juli, want dan is de groeikracht van die planten nog voldoende om wortels te vormen die u ervan verzekeren dat de planten het volgende jaar terugkomen, mits de bodem van de vijver niet kaal is. In de handel en op internet zijn er legio bedrijven die mandjes met zuurstofplanten aanbieden onder het mom van “lekker makkelijk onderhoud: mandjes even opvissen, de bodem schoonzuigen en de mandjes weer terugzetten”. Deze methode heeft een groot nadeel: na verloop van tijd is de voedingsstof in de mandjes op, en sterven de zuurstofplanten af door gebrek aan wortelvoeding. Als u denkt: “dan maak ik de bodem toch niet schoon” gebeurt het volgende: de planten vinden na verloop van tijd meer voedingsstoffen buiten de mandjes dan er in. Hierdoor groeien ze alleen nog buiten de manden, en ziet u tussen de planten alle lege manden staan op de bodem. Als u hier iets aan wilt doen en u gaat proberen de lege manden eruit te vissen, blijkt dat de hele bodem één wortelkluwen is geworden waarin alle manden zitten vast gegroeid. U koopt dus eigenlijk veel meer materiaal dan nodig is terwijl u er later ook nog eens hinder van ondervindt! Om deze reden is mijn aanplant methode zodanig dat de zuurstofplanten de ruimte krijgen die ze nodig hebben, en in een later stadium makkelijker te onderhouden zijn. Er zijn veel aanbieders van zuurstofplanten in geboste vorm, maar die werken vaak met loodjes (giftig) en bosjes die zo klein zijn dat ze alleen voor een aquarium geschikt zijn. Sommige tuincentra verkopen zuurstofplanten bossen verzwaard met natuursteen strips; het nadeel daarvan is dat deze scherpe hoeken en randen hebben. Ik heb al eens meegemaakt dat de vijver lek raakte op de bodem(!) doordat er tijdens onderhoud in de vijver gelopen moest worden en er ongemerkt zo’n steenstrip door het folie was getrapt. Als een vijver op de bodem lek is, zal hij helemaal leeg moeten om...

Lees meer

Slechte werking kalk in de vijver.

Slechte werking kalk in de vijver.

Slechte werking kalk in de vijver. Waarom kalk in de vijver langzaam of niet werkt om de KH (Carbonaat hardheid) voor zuurstofplanten effectief te verhogen. Even een paar feiten op een rij om de redenatie te kunnen volgen: Carbonaat hardheid wordt in verband gebracht met de beschikbaarheid van koolzuur of kooldioxide; dit hebben de zuurstofplanten nodig om te “ademen”. Gewone planten op het land leven van kooldioxide (CO2). Planten onder water leven van opgelost kooldioxide. Om kooldioxide op te lossen in water verbruikt het water (H2O) (H2O+CO2 →H2CO3). Het ontstane H2CO3 lost weer op in water als 2H en CO3.(voor het gemak heb ik ion ladingen weggelaten) Of er dus kooldioxide in het water beschikbaar is hangt af van de hoeveelheid H en de hoeveelheid CO3 in het water De hoeveelheid H in water wordt uitgedrukt in pH en hangt samen met de hoeveelheid zuur in water. De hoeveelheid CO3 in water wordt uitgedrukt in KH. CO3 wordt carbonaat genoemd. Een carbonaat is dus een restzout van koolzuur. Bij een hoge pH is er maar heel weinig H in het water aanwezig. CO3 kan als het niet van koolzuur afkomstig is toch in het water aanwezig zijn; door bijvoorbeeld kalk (CACO3). Van kooldioxide maken zuurstofplanten zuurstof in het water. Een gebrek aan kooldioxide betekent dat de zuurstofplant in het water niet kan leven, en algen de overhand kunnen krijgen waardoor het water groen troebel wordt. In de handel wordt kalk vaak verkocht om de KH te verhogen; volgens de KH meet sets klopt dit ook. De meet sets die in de vijverhandel verkrijgbaar zijn bestaan uit druppelflesjes. In de druppelflesjes zitten chemicaliën. Er is een flesje KH, een flesje GH (gezamenlijke hardheid) en een flesje pH (heeft te maken met de zuurgraad van het water) De KH en GH testflesjes bevatten chemicaliën die verbruikt worden door het te testen water. Daarnaast bevatten de flesjes een indicator die aangeeft wanneer de toegevoegde chemicaliën uit het flesje door het vijverwater verbruikt zijn. Als het vijverwater de toegevoegde chemicaliën verbruikt heeft verandert de kleur van de indicator terug naar de kleur die het in het flesje had . Door deze kleuromslag wordt de KH of GH waarde van de vijver bepaald. Elke toegevoegde druppel van een bepaald flesje staat voor één hardheidsgraad. Echter lang niet alle gemeten KH waardes zijn aan te wenden als bewijs dat het milieu voor zuurstofplanten geschikt is. Bijvoorbeeld KH 0 is alleen te meten als de pH rond de 7 is; als de pH bijvoorbeeld 9 of hoger is zullen de eerste druppels van het KH meetflesje die je toevoegt gebruikt worden om de pH te verlagen zonder dat er al een kleuromslag optreedt. Men denkt dan vaak dat er een KH waarde is gemeten maar dat hoeft niet zo te zijn. Een tweede storende factor is dat een KH waarde gemeten boven een pH van 9 een carbonaat betreft, welke voor planten niet opneembaar is. Juist om deze reden is alleen kalk toevoegen aan de vijver niet de beste methode om de zuurstofplanten te bevoordelen ten opzichte van algen. Kalk is chemisch gezien CaCo3. Opgeloste kalk ziet er bij pH 7 zo uit: Ca(HCO3)2 Om kalk op te lossen is de volgende reactie nodig: CaCO3 + H2O + CO2 → Ca(HCO3)2 In deze situatie is er vrij CO2...

Lees meer

Vetlaag op de vijver in het najaar.

Vetlaag op de vijver in het najaar.

Vetlaag op de vijver in het najaar.   In een eerder geplaatste blog staat er informatie over een vettige laag op de vijver in de lente. In het najaar kan dit ook gebeuren maar dit heeft dan een hele andere oorzaak. Op bijgevoegde foto is de vetlaag op het water een beetje wittig van kleur en is het bij elkaar gewaaid aan één kant van de vijver. Deze foto is op deze manier genomen omdat de egale vetlaag die verspreid ligt over de hele vijver moeilijk te fotograferen is maar dichter opeen goed zichtbaar is. De kleur van de vettige laag kan verschillen van wit via geel naar groen. Dit effect treedt meestal in de nazomer op bij hogere watertemperaturen. Het gevolg van de hogere watertemperatuur is namelijk dat de bodembacteriën een snellere afbraak van slib veroorzaken. Niet alleen vers slib van dit jaar wordt daarvoor aangesproken maar juist het oude slib wat in de bodem al deels zuurstofloze vertering heeft ondergaan. Dit slib heeft als tussenproduct een olie achtige stof. Zodra de sliblaag waarin deze olie achtige stof opgeslagen zit afgebroken wordt, komt de olie achtige stof vrij en gaat op het water drijven. Zoals gewone olie dat ook doet. Als u dus een vettige olie achtige laag in deze tijd van het jaar op het vijver oppervlak krijgt duidt dit op een te dikke modderlaag op de bodem. Als deze overmaat aan voedingsstoffen vrijkomt in het water treedt er vaak sterke alg vorming op. Dat kan in de vorm van draadalg maar ook als zweefalg. Dit is afhankelijk van de waterkwaliteit. De beste remedie is het wegnemen van de dikke modderlaag echter zonder de wortels van de zuurstofplanten te verwijderen, omdat die juist algen groei onderdrukken met hun groei. Dit is een klus voor de herfst/winter en dient met de juiste technieken en apparatuur uitgevoerd te worden. Als dit op een goede manier uitgevoerd wordt dan komen in de lente alle zuurstofplanten weer keurig op. Soms is het nodig om extra zuurstofplanten bij te plaatsen om de juiste groeicapaciteit in verhouding met de hoeveelheid water in de vijver in evenwicht te brengen. De waterhardheid is voor zuurstofplanten een belangrijke factor om hun groeicapaciteit optimaal te kunnen benutten. Dus metingen van de waardes van de waterhardheid zijn hierbij van groot belang en moeten op peil gebracht worden indien...

Lees meer

Draadalgen in september

Draadalgen in september

Draadalgen in september Normaal gesproken is de maand september koeler en zijn er minder zonuren dan in de maand augustus. Deze septembermaand van 2014 groeit het draadalg (draadwieren) sneller dan andere jaren. De oorzaak ligt in het feit dat heel veel moerasplanten en zuurstofplanten door de natte en donkere maand augustus van dit jaar in min of meer “ herfststand” zijn overgegaan. Hierdoor wordt de groeikracht van de planten minder en sterven een aantal planten al voor een deel af. Nu in september de zonuren en de temperaturen ineens weer omhoog gaan richting augustus waarden, worden de voedingsstoffen die afgelopen tijd niet zijn opgenomen door de waterplanten en zuurstofplanten een broedplaats voor draadalgen. Het hierboven genoemde afsterven versterkt dit effect. Niet alleen ondiep water wordt overwoekerd omdat het vele zonlicht daar voor hoge temperaturen zorgt (broei), maar ook veel toppen van zuurstofplanten die horizontaal langs de wateroppervlakte liggen vormen een ondiepe voedselrijke broedplaats voor deze draad of slijm algen. Omdat het dit jaar een ongebruikelijke situatie is voor september, word ik overspoeld met vragen van klanten die zich zorgen maken over deze ontwikkeling. Het beste wat u kunt doen is de draadalgen wegnemen uit het vijvermilieu omdat je dan simpelweg voedingstoffen uit het systeem verwijdert. Als daarbij delen van planten afgeknipt moeten worden levert dat alleen maar meer winst op met de naderende winter in het vooruitzicht. Daarnaast zijn er ook moerasplanten die heel snel reageren op juist deze veranderde omstandigheden en bijna de groeikracht van draadalgen evenaren. Niet elke moerasplant reageert zo, maar enkele soorten lenen zich hier uitstekend voor. Deze kan ik voor u bijplaatsen om in toekomstige broeiperiodes alvast geworteld in uw vijver aanwezig te zijn. Op deze manier worden de nieuw vrijkomende voedingsstoffen op een goede manier opgevangen en nemen deze planten ook nog het licht weg voor de mogelijke algen groei. Herkent u dit probleem en wilt u de juiste planten in uw vijver toegevoegd hebben? Neem dan contact op en ik kom u...

Lees meer

Zomer draad alg in de zwemvijver

Zomer draad alg in de zwemvijver

Zomer draad alg in de zwemvijver De meeste zwemvijvers hebben een helofytenfilter dat in overmaat beplant is met lissen, egelskop en kalmoes. Deze planten werken goed om algen geen kans te geven, alleen vanaf half juli hebben al deze types de onhebbelijkheid om al hun groeikracht te benutten om zaden te laten groeien. Om de groei van het zaad extra te bevoordelen laten deze planten een deel van hun bladeren afsterven; deze komen dan op het ondiepe moerasgedeelte te liggen waar ze al snel door de krachtige zon aanleiding gaan geven voor de groei van draad algen of slijm algen. Juist omdat vanaf deze tijd in Nederland het meest gezwommen wordt, zal de vorming van draad alg erg hinderlijk zijn. Het is dus zaak het helofytenfilter in deze tijd van het jaar aan te vullen met planten die juist in deze periode hun grootste groeikracht hebben. Op deze manier worden de nieuw vrijkomende voedingsstoffen op een goede manier opgevangen, en nemen deze planten ook nog het licht weg voor de mogelijke algen groei. Herkent u dit probleem en wilt u de juiste planten in het filterdeel bijgeplaatst hebben? Neem dan contact op en het zwemplezier kan ongehinderd verder gaan zonder...

Lees meer
Visit Us On FacebookVisit Us On TwitterVisit Us On Linkedin